Βελιγράδι | RoadTrip Βαλκάνια

Αγαπημένο Βελιγράδι,

Δεν ξέρω γιατί, δεν ξέρω πως, δεν ξέρω αν φταίει που ήμουν αρκετά κουρασμένος μετά από τόσες ώρες στο αμάξι, το μόνο που ξέρω είναι ότι σ’αγάπησα από την πρώτη στιγμή. Continue Reading

Βαρκελώνη – Μέρα 3η – Parc Guell, Sagrada Familia

Αγαπημένη Βαρκελώνη,

Η τελευταία μας μέρα έχει ήδη έρθει αλλά δεν σκεφτόμουν τον γυρισμό, είχα άλλες 24 ώρες μαζί σου. Πριν καλά ξυπνήσουμε, βρισκόμαστε σε μια καφετέρια στην Placa Catalunya με τον καφέ και το πρωινό μας. Σε λίγη ώρα θα παίρναμε το 24, το αστικό λεωφορείο που συνδέει την Catalunya με το Parc Guell, το πάρκο που σχεδιάστηκε από τον διάσημο Καταλανό αρχιτέκτονα Antoni Gaudi. Ο Gaudi είναι ο άνθρωπος πίσω από τον Καταλανικό Μοντερνισμό, δημιουργός του Πάρκου Guell, Casa Batllo, Casa Mila (La Pedrera) και προφανώς της διάσημης Sagrada Familia. Γενικότερα η Βαρκελώνη είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον Gaudi καθώς αφιέρωσε όλη του τη ζωή να σχεδιάζει, να χτίζει και να δημιουργεί από έπιπλα μέχρι μοναδικά κτίρια που είναι πλέον προστατευμένα από την Unesco. Continue Reading

Βαρκελώνη – Μέρα 2η – Walking Tour, La Boqueria

Αγαπημένη Βαρκελώνη,

Η δεύτερη μέρα είχε ήδη ξεκινήσει και βρισκόμασταν μπροστά από μία βιτρίνα ενός συνοικιακού φούρνου προσπαθώντας με τη γλώσσα του σώματος και μόνο να συνεννοηθούμε με τη γλυκύτατη υπάλληλο, μιας και τα μόνα που ξέραμε στα Ισπανικά ήταν Hola, Gracias, Buenos Dias και εκείνη στα αγγλικά τα Hi και Thank you. Η αλήθεια είναι ότι δεν δυσκολεύτηκε καμιά από τις δύο πλευρές, καθώς στη Βαρκελώνη πάντα ήθελαν να σε εξυπηρετήσουν και προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να γίνει αυτό. Ο προορισμός μας ήταν η Placa de l’ Angel, ακριβώς στο σταθμό Jaume της κίτρινης γραμμής του μετρό, όπου εκεί ήταν η αφετηρία για το Free Walking Tour στο κέντρο της πόλης. Continue Reading

Βαρκελώνη – Μέρα 1η – Las Ramblas, Montjuic

Αγαπημένη Βαρκελώνη,

Φτάσαμε στο ευήλιο αεροδρόμιο της Βαρκελώνης το οποίο χαζεύαμε για αρκετή ώρα όσο πηγαίναμε να πάρουμε τις βαλίτσες. Ίσως η τελευταία φορά που ταξίδεψα με παραπάνω βαλίτσα από την χειραποσκευή. Ξέραμε ήδη ότι δεν έχει μετρό από το αεροδρόμιο για τη Βαρκελώνη οπότε κατευθυνθήκαμε προς το σταθμό των λεωφορείων. Υπήρχε ήδη express bus για το κέντρο της πόλης που κόστιζε περίπου στα 9 ευρώ. Όσο ψαχνόμασταν για το που θα μπορούσαμε να βγάλουμε εισιτήρια και μοιάζαμε χαμένοι, μία Ισπανίδα μας ρώτησε αν χρειαζόμαστε βοήθεια. Με χαρά μας είπε ότι υπάρχει αστικό λεωφορείο με περίπου 2 ευρώ εισιτήριο το οποίο μας πάει στην Placa d’Espanya. Δεν ξέρω γιατί, δεν ξέρω πως, από τη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στο αεροδρόμιο ένιωθα ότι άνηκα εκεί. Χαζεμένος κοίταζα έξω από το παράθυρο, περνώντας το Πανεπιστήμιο και το εργοστάσιο της Damm. Η Placa εκείνη την Κυριακή είχε πάρα πολύ κόσμο καθώς είχε μόλις τελειώσει μαραθώνιος που γινόταν για καλό σκοπό σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Όλοι φορούσαν τα ροζ μπλουζάκια του αγώνα. Με ευκολία βγάλαμε τα εισιτήρια του μετρό, τα οποία τα είχαμε κλείσει από το ίντερνετ από πριν για όλες τις μέρες που θα βρισκόμασταν στη Βαρκελώνη, πήραμε χάρτη για το μετρό και κατευθυνθήκαμε προς το δωμάτιο που είχαμε κλείσει. Προσωπικά μου έκανε εντύπωση ότι η κάθε ανταπόκριση διαφορετικής γραμμής δεν είχε καμία καθυστέρηση και όπως καταλάβαμε αργότερα δεν ήταν τυχαίο αλλά είναι σχεδιασμένο έτσι. Το διαμέρισμα που είχαμε κλείσει ήταν πραγματικά τέλειο, μεγάλο, ανακαινισμένο, με μεγάλα παράθυρα, ξύλινο πάτωμα και ένα τεράστιο μπάνιο. Continue Reading